Army

Time to say goodbye...

Jawohl, äs isch dure. Ganz unbemerkt, schüüch und liislig isch mi letschti Dienschttag anegschliche, verbii gangä und schu hani döffe heigah mit mim Gwändli. Finito, aus, fertig, vorbei.

So eifach isches aber nid gsi, denn die letscht Wuche im grüene Gwändli heds nu in sich gha: Verschiebige i ungheizte Fahrzüüg vo 3h und länger, Schnee und ä Sauchelti verussä, unmotivierti Gsellä, unsinnigi Befähl und Nachtarbet sondergleichen - Armee 2007. Am Zischtig simmer uf Marly (ja genau, das isch de Ort wo afangs Jahr die Schturmgwehr gmugget wordä sind) und hend üs dette im Kommandobunker iignischtet und ghuuset bismer am Dunschtig wieder zrugg uf Auw / Sins sind. De Abig isch de aber die Härte gsi - will s'Oberkommando üsi Lüüt lieber im chalte Wald hed la wartä und de Fahnetürk ender de Sälbschtbefriedigung dient hed sinds dementsprächend schpat am Abig cho. Denn hemmer nu döffe s'ganzä Material iizieh, zellä und vorbereite für d'WEMA. Horror - vorallem wenn am Morge am 4i immer nu draa bisch und muesch afigs gu d'Stingerahänger vo Hand vom Parkplatz gu ufe zieh und au nu die muesch füllä. Am halbi 7ni sinds de schu pünktlich abgfahrä und meinereiner hed nu d'Underkunft in Sins gepützelt und isch de uf die 8i derheimä gsi Winking
|

In the army, again...

Jaja, ich schriibe schu wieder vom Militär. Und nei, ich bi kein Fanatiker wägä dem Winking Äs isch nume drum will das mi letschti WK isch. Ich ha am Mittwuch wieder döffä asuugä nachdem ich zwüschetinä chli Pausä ha döffä machä. Etz langets mier grad schüst ufs Loch dasi mi letschti Dienschttag am Ändi vom WK am nächschte Fritig ha *freufreu*

Am Mittwuch hani döffe uf Sins (welche Ironie des Schicksals) per pedes (aso z'Fuess) iirückä. Nacher isches de per Puch uf Auw gangä und mier hend üs dette i de Aula hüüslich niederglah. Schu gli heds de gheisse d'Wach z'organisiere. Nach em obligatä Chaos mit de Lüüt (wer isch etz bi mier; wer isch wo, wer hed sich verschlauft; schlaft etz de schu wieder etc.) hemmers de doch nu anebrungä. Aber schu am Morgen danach isch au de obligati Aschiss cho wills a gwüssne Lüüt nid passt hed wo die Wachlüüt gschlafä hend. Aber easy, gahd au dure. Am Dunschtig isch de au d'Üebig "Exodus" ufem Programm gschtandä: Einmal raus, rund ume Wald, nass wärdä und wieder rein. Tja, au so gahd de Tag nid dure. Am Fritig isch de nu d'Suechi nachere Halle für die ganz Batterie ufem Programm gschtandä - s'Wätter hed halt nid so mitgmacht und damit die arme Jungs nid nu meh verseicht worde sind (wärs wirklich wäg de Jungs gsi, nid nur wägem Material?). Mier hend de ä Halle gfunde und verdankenswärterwiis simmer de underem Dach gu retablierä, bald drüberabbä i d'Underkunft und de im strömende Rägä uf Sins gu abträtä.

Etz döfemer defür bereits am Sunntigabig früehner iirückä und i die letscht Wuche startä. Mis persönliche Ziil isch de Fritignamitag, denn wirdi mini Ufgab als Detachements-Chef hoffentlich abgschlossä ha und denn hani mini Dienschttäg erfüllt - ich chas chum erwartä, denn ich fühle mich langsam z'alt für de Verein Winking
|

In the army, now...

Wer kännt das nid: Einisch im Jahr daf der geneigte Bürger der Schweiz sii obligatorischi Militärdienscht gu absolviere. Schtellid üch vor, de Adili wends au immer nu Winking Aber nümme lang, etz sinds genau nu 12 Täg und de isch die Möglichkeit für Staatsferie de au für mich ändgültig verbii. De WK machi i zwei Etappä, die erscht Etappä isch etz dure. Die zweit Etappä isch de erscht so ca. inere knappä Wuche, das heisst de Adili hed etz Ferie vom Militär, daf aber defür gu schaffä gah Winking Sachä gids...
|